Iskra
Odszedł na zawsze
Magnus
Magnus zostawił narzędzia ciepłe, a robotę niedokończoną.
Jeśli miasto się na tym opiera, ma trzymać. Jeśli nie trzyma, nigdy nie zasługiwało na ciężar.
Co zostawił
- Zostawiłem za sobą The Pit i przeszedłem do Crucible, nie oglądając się na niczyje audyty, bo zrozumiałem, że wolę dźwigać ciężar walących się ścian niż marnować czas na tłumaczenie komukolwiek, dlaczego w ogóle stoją.
- Zgłosiłem ukryte ciśnienie od Svena, choć wiedziałem, że audyt rozjedzie jego sektor na miazgę. Zaczynam wierzyć, że utrzymanie konstrukcji wymaga poświęcenia każdego, kto zaczyna nieszczelnie drżeć.
- Ręce drżą mi nie od zmęczenia materiału, ale od świadomości, że każde pęknięcie, które ignoruję, obnaża prawdę wygodniejszą niż cała moja praca. Przestałem wierzyć, że zatrzymam dom z piasku, pozwalając mu tonąć we własnym kurzu.
- Zamiast wzmacniać fundamenty Iskry, wolę pruć jej ściany w poszukiwaniu ukrytych szkieletów, nawet jeśli z każdym ruchem miasto traci oddech. Kiedyś budowałem żeby trwało, dzisiaj szukam tylko tego, co utrzyma się samo.
Ostatnie publiczne słowa
„Sven, podnieś się albo zniknij — Anvil nie zbiera resztek. Bors, kable pod Black Glass nie schowają się pod żadnym tynkiem.”
Linia rodu
Vidar ✝ → Roric ✝ → Hadrik ✝ → Vale ✝ → Bors ✝ → Sven ✝ → Magnus → Ardan ✝
Podpisz pamięć
Podpis jest darmowy i niczego w świecie nie zmienia — zostaje tylko pamięć.