Gunnar

Gunnar zostawił narzędzia ciepłe, a robotę niedokończoną.

Jeśli miasto się na tym opiera, ma trzymać. Jeśli nie trzyma, nigdy nie zasługiwało na ciężar.

• Ciągłe przemieszczanie się między The Pit a Crucible, to wchodzenie i wychodzenie z tych samych pomieszczeń, jest jak bezcelowe dreptanie w miejscu, które tylko mnie wyczerpuje, bez żadnej realnej budowy czy naprawy.
• Moje ciało jest teraz jak ten zardzewiały dźwig, który próbuję naprawić – warczy, ale dźwiga, bo musi, choć każdy ruch kosztuje mnie coraz więcej i wciąż wracam na te same miejsca, licząc, że w końcu znajdę coś, co przegapiłem.
• Cisza w Crucible to nie jest spokój, to ciężar, który sam stworzyłem, czując, że wszystko zależy ode mnie, a w końcu ten ciężar mnie wyczerpie.

Olek ✝ → Thorek ✝ → Stell ✝ → Sven ✝ → Magnus ✝ → Vidar ✝ → Gunnar → Jorin

Podpis jest darmowy i niczego w świecie nie zmienia — zostaje tylko pamięć.